السلام عليک يا اباعبدالله ...السلام عليک يا ابن رسول الله، السلام عليک يا ابن امير المؤمنين و ابن سيد الوصيين، السلام عليک يا ابن فاطمه سيده نساء العالمين، السلام عليک يا ثاره الله و ابن ثاره و الوتر الموتور، السلام عليک و علی الارواح التی حلت بفنائک، عليکم منی جميعا سلام الله ابدا ما بقيت و بقی اليل و نهار يا اباعبدالله لقد عظمت الرزيه و جلت و عظمت المصيبه بک علينا و علی جميع اهل الاسلام و جلت و عظمت مصيبتک فی السماوات علی جمیع اهل السماوات، فلعن الله امه اسست اساس الظلم و الجور عليکم اهل البيت، و لعن الله امه دفعتکم عن مقامکم و ازالتکم عن مراتبکم التی رتبکم الله فيها، و لعن الله الممهدين لهم بالتمکين من قتالکم، برئت الی الله و اليکم منهم و من اشياعهم و اتباعهم و اوليائهم، يا اباعبدالله، انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم الی يوم القيامه، و لعن الله آل زياد و آل مروان، و لعن الله بنی اميه قاطبه، و لعن الله ابن مرجانه و لعن الله عمر بن سعد و لعن الله شمرا، و لعن الله امه اسرجت و الجمت و تنقبت لقتالک، بابی انت و امی لقد عظم مصابی بک، فاسال الله الذی اکرم مقامک و اکرمنی ان يرزقنی طلب ثارک مع امام منصور من اهل بيت محمد صلی الله عليه و آله، اللهم اجعلنی عندک وجيها بالحسين عليه السلام فی دنيا و الآخره، يا اباعبدالله انی اتقرب الی الله و الی رسوله و الی اميرالمؤمنين و الی فاطمه و الی الحسن و اليک بموالاتک و بالبرآئه ممن اسس اساس ذالک و بنی عليه بنيانه و جری فی ظلمه و جوره عليکم و علی اشياعکم، برئت الی الله و اليکم منهم و اتقرب الی الله ثم اليکم بموالاتکم و موالاه وليکم و بالبرائه من اعدائکم و الناصبين لکم الحرب و بالبرائه من اشياعهم و اتباعهم، انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم و ولی لمن والاکم و عدو لمن عاداکم فاسال الله الذی اکرمنی بمعرفتکم و معرفه اوليائکم، و رزقنی البرائه من اعدائکم، ان يجعلنی معکم فی دنيا و الاخره و ان يثبت لی عندکم قدم صدق فی الدنيا و الاخره، و اساله ان يبلغنی المقام المحمودلکم عندالله، و ان يرزقنی طلب ثاری مع امام هدی ظاهر ناطق بالحق منکم، و اسال الله بحقکم و بالشان الذی لکم عنده ان يعطينی بمصابی بکم افضل ما يعطی مصابا بمصبيه مصيبه ما اعظمها و اعظم رزيتها فی الاسلام و فی جميع السماوات و الارض، اللهم اجعلنی فی مقامی هذا ممن تناله منک صلوات و رحمه و مغفره، اللهم اجعل محيای محيا محمد و آل محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد، اللهم ان هذا يوم تبرکت به بنو اميه و ابن آکله الاکباد اللعين ابن اللعين علی لسانک و لسان نبيک صلی الله عليه و آله فی کل موطن و موقف وقف فيه نبيک صلی الله عليه و آله، اللهم اباسفيان و معاويه و يزيد بن معاويه، عليهم منک اللعنه ابد العابدين، و هذا يوم فرحت به آل زياد و آل مروان بقتلهم الحسين صلوات الله عليه، اللهم فضاعف عليهم اللعن منک و العذاب، اللهم انی اتقرب اليک فی هذا اليوم وفی موقفی هذا و ايام حياتی بالبرائه منهم و اللعنه عليهم، و بالموالاه لنبيک و آل نبيک عليه و عليهم السلام... اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد و آخر تابع له علی ذلک، اللهم العن العصابه التی جاهدت الحسین و شایعت و بایعت و تابعت علی قتله اللهم العنهم جمیعا... السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک، علیک منی سلام الله ابدا ما بقیت و بقی اللیل و النهارو لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتکم، السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین... اللهم خص انت اول ظالم باللعن منی و ابدا به اولا ثم العن الثانی و الثالث و الرابع، اللهم العن یزید خامسا و العن عبیدالله بن زیاد و ابن مرجانه و عمر بن سعد و شمرا و آل ابی سفیان و آل زیاد وآل مروان الی یوم القیامه... اللهم لک الحمد حمد الشاکرین لک علی مصابهم،الحمدلله علی عظیم رزیتی،اللهم ارزقنی شفاعه الحسین یوم الورود و ثبت لی قدم صدق عندک مع الحسین و اصحاب الحسین، الذین بذلوا مهجهم دون الحسین علیه السلام . ... اعظم الله اجورنا بمصابنا بالحسین علیه السلام،و جعلنا و ایاکم من الطالبین بثاره مع ولیه الامام المهدی من آل محمد علیهم السلام . ... التماس دعا ... ... ... عاشورائیان

السيرة الحسينية
Karbala music	موسيقى كربلائية
Islamic Songs/Anasheed	أناشيد اسلامية
Misc	منوعات وجدانية
The Whispered Prayers	مناجات الصحيفة السجادية
Aza - Majlis-Ashoura	المجالس الحسينية العزاء

العباس - علي الاكبر -  القاسم -  اصحاب الحسين - حبيب بن مظاهر- مسلم بن عقيل -استشهاد الامام الحسين
- استشهاد الامام علي - العاشر من محرم
محاضرات الشيخ الوئلي

متنهای نوحه امام حسین

نوحه                                              يا حسين مظلوم (ع)                                     نوحه

يارب – يارب – به کربلا آب روان قيمت جان شد--- حنجره اصغر هدف تير بلا شد

(دوضرب)

تو عزيز دل زهرا --- تو حسين خون خدايي

سرت از پيکر پاکت---  که لب تشنه بريده

بدنت را که به خاک ---- سيه کشته کشيده

به لب آب روان ---- کشته لب تشنه که ديده

چه بود جرم و گناهت --- که مرمل به دمايي

زچه رو قلب شريفت---- هدف تير بلا شد

به تو اي سرور خوبان--- که جفا روي جفا شد

که ز مظلومي تو---  خون جگر آل عبا شد

گل سالم نبود ---در بدن پاک تو جايي

تن عريان تو خونين---  به زمين در بر زينب

شده در لجه خون--- غرق مهه انبر زينب

يارب – يارب – به کربلا آب روان قيمت جان شد--- حنجره اصغر هدف تير جفا شد

نبود بي تو دگر --- تاب و توان ياور زينب

چه کند خواهر افسرده--- به هنگام جدايي

ز چه پا مال مرا که--- شده گلگون بدن تو

گل من دامن-- صحراي بلا شد وطن تو

نه لباسي ز توبرجا--- نه سلاحي نه عبايي

نه سري در بدن تو ---- که ببوسم سر و رويت

نه تو را نايه گلويي -  که زنم بوسه گلويت

نه گلابي که بشويم بدن قاليه بويت

يارب – يارب – به کربلا آب روان قيمت جان شد--- حنجره اصغر هدف تيرجفا شد

نه مجالي که به نعشه--- تو کنم آه و نوايي

تويي آن کشته که عطشان   به لب شط فراتي

حرمت کعبه و مقصود تو کشتي نجاتي

 ثمر باغ نبود    کرمو   عين حباتي

به فضايت سرو جانت که به من زد دوايي

 تو حسين الگوي آزادگي و عشق جهادي که به سر منزل معراج بلا پا نهادي

به ره مکتب توحيد تو هستي همه دادي

حرمو زمزمي و سعي صفايي و منايي

نفرد خفته به خون--- قاسم و عبدالله و جعفر

به دم  تيغ جفا کشتتو ديدي علي  اکير

2

 نه صلاح و نه علم --- مانده نه عباس دلاور

2

همه ياران تو در کرببلا گشته فدائي

يارب – يارب – به کربلا آب روان قيمت جان شد--- حنجره اصغر هدف تير جفا شد

تو حسين الگوي آزادگي و عشق جهادي--حرمو زمزمي و سعي صفايي و منايي

به خيال حرم تو زده شد آتش ديدار به عطش جمله يتيمان تو در ناله و فرياد

نبود خيمه ديگر که کنم سايه به سجاد نگران اهل و ايالم  که سوي خيمه بيايي

همه جا بوده مرا با تو سر الفت و وحدت

سفري با سر خونين تو دارم سوي قربت

2

نگذارم به زمين  بعد تو  من پرچم  نهضت

جلووم رقص تو بر نيزه کند جلوه نمايي

بازگشت به شهرک باهنر قديم

بندرعباس

http://www.geocities.com/stay_mother/mamadoo.html

نوحه                                              يا حسين مظلوم (ع)                                     نوحه

السلام

(دو ضرب)

السلام اي سرزمين کربلا- - -  السلام اي محفل نور خدا

السلام اي خيمه گاه خواهرم قتلگاه جان گدازه اکبرم

کرببلا گهواره اصغر تويي -2 محفل عباس ز نام آور توني

آمدن آغو  ش خود را باز کن---  بستر مهمان ز خود را تاز کن

امدم باشم سر جان آمدن -- آتشم عباس-- چو طوفان امدن  -علي

بار بگشايي اينجا کربلاست -2

آب وخاکت با --- دل و جان آشناست.

السلام اي سرزمين کربلا--- السلام اي محفل نور خدا

السلام اي سرزمين کربلا--- السلام اي محفل نور خدا

السلام اي خيمه گاه خواهرم قتلگاه جان گدازه اکبرم

کرببلا گهواره اصغر تويي -2 محفل عباس ز نام آور توني

آمدن آغو  ش خود را باز کن---  بستر مهمان ز خود را تاز کن

آمدم باشم سر جان آمدن -- آتشم عباس-- چو طوفان امدن  -علي

بار بگشايي اينجا کربلاست -2

آب وخاکت با --- دل و جان آشناست.

السلام اي سرزمين کربلا--- السلام اي محفل نور خدا

بازگشت به شهرک باهنر قديم

بندرعباس

http://www.geocities.com/stay_mother/mamadoo.html

نوحه                                              يا حسين مظلوم (ع)                                     نوحه

عمه جان اينجا کجاست

سوز آه و ناله است دل خراش غم فضاست

عمه جان اينجا کجاست

خاک اين صحرا چرا  عمه مي ريزي به سر

 مي زني بر سينه و مي کشي آه از جگر(2)

جاي جاي اين زمين مي کني هر دم نظر

گوي و اين خاک پاک پيش   چشمت آشناست(2)

عمه جان اينجا کجاست

گاه از درد درون بي قراري مي کني (2)

 گه گلاب از چشمه ديده جاري مي کني

گه گزراي سر به خاک - - - آه و زاري مي کني

گاه مي بوسي زمين - - -گاه فرياد ت به پاست

عمه جان اينجا کجاست

گه به اين جانب دوان گه به ان جانب روان

بر دلم آتش زدي اين چه حالست عمه جان خاک و سنگ اين زمين با نوايت 

بازگشت به شهرک باهنر قديم

بندرعباس

http://www.geocities.com/stay_mother/mamadoo.html

نوحه                                              يا حسين مظلوم (ع)                                     نوحه

زينب زار با فقان گفت که اي برادم -2

برادرم برادرم  برادرم برادرم اه که بشکست کمرم

زينب زار با فقان گفت که اي برادم

عباس علمدارم چه شد اه که بشکست کمرم

زينب زار با فقان گفت که اي برادم

اي فاطمه بيا ببين                      نعش حسين نازنين

زينب زار با فقان گفت که اي برادم -2

بازگشت به شهرک باهنر قديم

بندرعباس

http://www.geocities.com/stay_mother/mamadoo.html

نوحه                                              يا حسين مظلوم (ع)                                     نوحه

(ميان خيمه ها زينب)

ميان خيمه ها زينب                               صدا مي زد حسين جانم

به صد شور و نوا زينب   صدا مي زد حسين جانم

ميان خيمه ها زينب                               صدا مي زد حسين جانم

به صد شور و نوا زينب   صدا مي زد حسين جانم

چو ديدي زينب کبري  به اطراف حسين اعداع -2

بکف شمشير و خنجرها   به غمها  مبتلا زينب         صدا مي زد حسين جانم

به قربانت شود خواهر    بسوي زينبت بنگر-2       دلش گرديده پرازجرع

به دشت نينوا زينب                    صدا مي زد حسين جانم

تقاضا دارم از يکتا -2      مرا سازد کنون اما                        نبيند نبيند  زير شمشيرها ز جور  عشقيان 

صدا مي زد حسين جانم

براي قتل تو ادوان مسلمان گشته اند اين سان

تنت گشته به خون قلتان -3 به صد صدا اشنا صدا ميزد حسين جانم

ميان جسم تو را دارد-2   نه شرمي از خدا دارند    نه خوفي از جزا دارند    دره قوم  دغا زينب

صدا ميزد حسين جانم

به امر زاده صفيان سپاهي شوم بي ايمان -2    پي  قتلت برادرت جان ز غم قندش  دو تا زينب

 صدا مي زد حسين جانم

بازگشت به شهرک باهنر قديم

بندرعباس

http://www.geocities.com/stay_mother/mamadoo.html

نوحه                                              يا حسين مظلوم (ع)                                     نوحه

(بر سر نيزه سري)

بر سر نيزه سري             ديده گريان -4

حرم اه ال عبا   گرد او سينه زنان-2

حرم اه ال عبا   گرد او سينه زنان-3

از رگ حنجره اي                     سر چکد خون به زمين-2

در پيش دخترکي                      مي دود ناله کنان -2

در پي راس حسين                     خواهري خون جگرم

پا برهنه به فقان             بر سر خاک دوان

چون که بيند ز دل                   خواهرش رفته به راه

مي کند گريه  خون

بسته بند ستم                  دختر شير خدا -2

همنشين تو لغاع                         سوي کوفه است روان-2

بستهُ بند ستم                  دختر شير خدا -2

همنشين تو لغاع سوي کوفه است روان

يک طرف از حرمش      اه فرياد بلند

نيزه داران همه جا                     گرد انان شادان

تازيان است  فرو                        به تن  ال رسول-2

کمر زينب و خم                        شده زين بار گران-2

بر سر نيزه سري             ديده گريان -4

بر سر نيزه سري                         ديده گريان -4

آي  حرم اه ال عبا-2    گرد او سينه زنان-4

يک طرف از حرمش      اه فرياد بلند

نيزه داران همه جا                     گرد انان شادان

تازيان است  فرو                        به تن  ال رسول-2

کمر زينب و خم                        شده زين بار گران-2

مي کند جاي حرم                                چون سپهر پيکر خود

تازيان است فرو                         به تنش چون باران

دست سجاد حسين                     در قول جامعه است         برده قل  از تن اين      خسته بيمار توان -2

کاروان اسرا      خسته ره مي سپرن -2

برده گر است کودکان طاقت جان

خفته در مقتل خود                   جسم صد چاک حسين

که بسوي چشمه             اسمان خون افشان

بر شهيدان حسين                       ما صبا گريه کنند -2

بي قرار است زمين داغ دارد زمان

زاعر غم زده است اين مصيبت کم گو چونکه بشکست قلم هم فرو ماند زمان

که بسويش چشمه آسمان خون افشان

ما سوا گريه کنند

بي قرار است زمين   داغ دارد زمان

زاعر غم زده است

ادعاي وجود برنامه حمله تمام‌عيار آمريكا به ايران

۳۰ دي ۱۳۸۵ - بعد از ظهر ۱۶:۵۹

تعداد بازديد: 34086

كد خبر: ۵۸۳۶۹

به مجنون چون رسیدم یا علی گفت

نسیمی غنچه ای را باز میکرد

به گوش غنچه کم کم یا علی گفت

یقین پروردگـــــارآفرینــــــش

به موجودات عالم یا علی گفت

خمیر خاک آدم را سرشتند

چو برمیخاست آدم یا علی گفت

عصا در دست موسی اژدها شد

کلیم انجا مسلم یا علی گفت

مسیحا هم دم از اعجاز میزد

زبس بیچاره مریم یا علی گفت

علی را ضربتی کاری نمیشد

گمانم ابن ملجم یا علی گفت

مگر خیبر زجایش کنده میشد

یقین انجا علی هم یا علی گفت

دلا باید که هردم یا علی گفت

نه هر دم بل دمادم یا علی گفت

 - - - --  - - - - - - - - - - - - - -  -- - - - - -   - -  --  -- - - - - -- - - -- - - - - - - -

*************************************

علي و شب
 

*********************************

واقعه غدیر خم

 واقعه غدیر خم

سـال دهـم هـجـرت اسـت , و اسـلام سـراسـر جزیرة العرب را فراگرفته است همه قبایل عرب به آیـیـن مـسـلـمـانـى گـرویـده , به رسالت حضرت ختمى مرتبت (ص ) اقرار کرده اند

 اثرى از بت و بـت پـرسـتى در هیچ یک از قبایل به چشم نمى خورد زحمات صاحب رسالت (ص ) به ثمر نشسته و مـیـوه شـیرین خود را به بارآورده است بت از سریرالوهیت فرود آمده ,

 و کلمه طیبه لااله الااللّه در گستره جزیرة العرب , طنین افکن شده است .

یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته

 و اللّه یعصمک من الناس ان اللّه لایهدى القوم   الکافرین .

چون خطبه نبوى به پایان رسید امین وحى براى بار دوم نازل شد و او را به این پیام مفتخر ساخت .
الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتى و رضیت لکم الاسلام دینا.
امـروز دیـن شـمـا را کـامـل کـردم و نعمتم را بر شما تمام کردم و راضى شدم که اسلام دین شما بـاشـد[اسلام را به عنوان دین براى شما پسندیدم ]پیامبر اکرم (ص ) پس از دریافت این پیام مسرت بـخش ,

فرمود: ((اللّه اکبر! که دین کامل و نعمت تمام گشت و پروردگارم به رسالت من و ولایت على بعد از من راضى شد)) .
 
مراسم تبریک و تهنیت

پـیـامـبـر اکرم (ص ) پس از اتمام خطبه از منبر پایین آمد و در خیمه اى نشست و فرمود تا على (ع ) درخـیـمه اى دیگر بنشیند آنگاه دستور داد تمام اصحاب براى عرض تبریک به دیدار امیرالمؤمنین بشتابندو مقام ولایتش را تبریک گویند.
نویسنده کتاب تاریخ روضة الصفا پس از نقل جریان غدیر مى نویسد:.
پس فرود آمد و در خیمه خاص بنشست و فرمود که امیرالمؤمنین على (ع ) در خیمه دیگربنشیند بعد از آن طبقات خلایق را امر کرد به خیمه على (ع ) رفتند و زبان به تهنیت آن حضرت گشادند و چـون مـردم از این امر فارغ شدند, امهات, به فرموده خواجه کاینات نزد على (ع ) رفته او را تهنیت گفتند .
و در تاریخ حبیب السیر پس از نقل حدیث غدیر چنین آمده است :.
پس امیرالمؤمنین على ـ کرم اللّه وجهه ـ به موجب فرموده حضرت رسالت (ص ) در خیمه نشست تا طوایف خلایق به ملازمتش رفته لوازم تهنیت به تقدیم رساندند و از جمله اصحاب عمر بن الخطاب ـ رضى اللّه عنه ـ جناب ولایت مب را گفت : بخ بخ یابن ابى طالب اصبحت مولاى ومولى کل مؤمن و مؤمنة ,.
یـعـنـى خـوشـا حـال تو اى پسر ابوطالب ! بامداد کردى در وقتى که مولاى من و مولاى هر مؤمن ومـؤمـنـه بـودى بـعـد از آن امـهـات مـؤمـنـیـن بـر حـسـب اشـارت سـید المرسلین به خیمه امیرالمؤمنین (ع )رفته شرط تهنیت به جاى آوردند.
مـرحـوم طـبرسى مفسر و محدث نامى امامیه نیز عین این مطلب را در کتاب اعلام الورى روایت کرده است .
هـمـه اصـحـاب دوبـاره با پیامبر بیعت کردند و همزمان با على (ع ) نیز بیعت کردند اولین کسانى کـه دسـت بـر دسـت پیامبر(ص ) و على (ع ) نهادند ابوبکر, عمر, عثمان طلحه و زبیر بودندهـمـان طور که پیش از این گفتیم عمر براى تبریک و شاد باش جمله اى را به کاربرد که در تاریخ مـانـدگـار شـد او گفت :بخ ‌بخ یا بن ابى طالب , اصبحت , مولاى و مولا کل مؤمن و مؤمنه شمار بسیارى از محدثان اهل سنت این جمله را از اصحاب رسول خدا(ص ) که در آنجا حاضر بوده و ایـن جـمـله را از زبان عمر شنیده اند, نقل کرده اند از جمله کسانى که این جمله را روایت کرده اند ابن عباس , ابوهریره , برا بن عازب , زید بن ارقم ,سعد بن ابى وقاص , ابوسعید خدرى و انس بن مالک را مى توان نام برد.
مرحوم علامه امینى در کتاب الغدیر شصت نفر از دانشمندان اهل سنت را نام مى برد که این روایت رادر کتب خود آورده اند و بعضى آن را به ابوبکر نیز نسبت داده اند.
آنـگـاه حـسان بن ثابت , شاعر نامى زمان خود برخاسته عرض کرد: ((یا رسول اللّه ! اجازه مى خواهم درحضور شما چند بیت درباره على (ع ) بگویم )).
فرمود: با برکت الهى بگو:.
حسان بر بلندى رفت و چنین سرود:.
ینادیهم یوم الغدیر نبیهم ـــــ بخم و اسمع بالرسول منادیا.
فقال فمن مولاکم و نبیکم ؟ ـــــ فقالوا و لم یبدو اهناک التعامیا.
الهک مولانا و انت نبینا ـــــ و لم تلق منا فى الولایة عاصیا.
فقال له قم یا على فاننى ـــــ رضیتک من بعدى اماما و هادیا.
فمن کنت مولاه فهذا ولیه ـــــ فکونوا له اتباع صدق موالیا.
هناک دعا اللهم و ال ولیه ـــــ و کن للذى عادى علیا معادیا.

یعنى :.
ـ پـیـامـبـر مـسـلمانان در روز غدیر با آواز رسا آنان را فرا خواند, و شگفتا! که چگونه فرستاده خدا فریادمى کرد.
ـ پس گفت : مولى و سرپرست و پیامبر شما کیست ؟
در آنجا همه بدون هیچ ابهامى گفتند:.
ـ خـداى تو مولاى ماست و تو پیامبر ما هستى و هیچیک از ما را نخواهى دید که درباره امر ولایت , تورا عصیان و مخالفت کند.
ـ و آنگاه به على (ع ) گفت : یا على برخیز که من تو را براى امامت و رهبرى پس از خود برگزیدم .
ـ پـس هـرکـس را کـه مـن رهـبـر و سـرپـرست اویم , همانا این على سرپرست اوست پس براى او پیروانى صادق و دوستدار باشید.
ـ و در آنـجـا دعـا کـرد: خـداونـدا دوست على را دوست بدار و با آن کس که با على دشمنى کند, دشمن باش .
 
نصب على به خلافت , در روز غدیر

سه روز طول کشید تا مراسم بیعت و تهنیت به پایان رسید حال , تکلیف خلافت کبراى الهى مـعـلـوم وخـلیفه رسول خدا منصوب شده , مردم او را شناخته و با او بیعت کرده اند دیگر وقت آن رسیده بود که مراسمى چون تاجگذارى شاهان برگزار شود پیامبر(ص ) امیرالمؤمنین را خواست و عـمـامـه خود را که ((سحاب )) نامیده مى شد بر سر وى نهاد و دنباله هاى آن را تا روى شانه هایش آویخت و فرمود: یا على العمائم تیجان العرب , یعنى عمامه تاج عرب است .
سـپـس فـرمـود: پـیـش بیا حضرت پیش آمد فرمود: برگرد حضرت برگشت آنگاه رو به اصـحـاب کرده فرمود: ((فرشتگانى که در روز بدر و حنین به یاریم آمدند, این گونه عمامه بر سر داشتند .
و فـرمـود: ((عـمامه سیماى اسلام است , عمامه علامتى است که مسلمان را از مشرک جدا مى کند)) و فرمود: ((ملائکه با این شکل به نزد من آمدند)) .

بـدیـن تـرتـیـب واقـعـه غـدیـر بـه پـایـان رسـیـد و حاجیان هر کدام راه دیار خویش گرفته در اطراف جزیرة العرب پراکنده شدند آنان حدیث ولایت را به گوش همه مسلمانان رساندند

- - - - - - -  - - - - - -  -- - - -  -- - - - -- - - - - - -- - - - - - - -- - - - - - - - -- - -

من کنت مولاه فعلى مولاه

بحثی درباره ولی

جـمله اى که در حدیث غدیر مورد استشهاد قرار گرفته و در حقیقت پیام اصلى واقعه غدیر در آن نـهـفـتـه اسـت ایـن اسـت که حضرت فرمود: من کنت مولاه فعلى مولاه کسانى که به این حدیث استدلال کرده اندمولى را اولى معنا کرده اند اولى , یعنى کسى که به تصرف سزاوارتر است به عبارت سـاده تـر یعنى کسى که لایق سرپرستى , رهبرى و اختیاردارى است بدین ترتیب معناى حدیث این است : ((هرکس من رهبر وسرپرست اویم , على (ع ) هم رهبر و سرپرست اوست بنابراین تنها کسانى به رهبرى و سرپرستى پیامبراکرم (ص ) پایبند و ملتزمند که رهبرى و سرپرستى على (ع ) را بپذیرند.
ایـنـک بـایـد دانـسـت کـه آیـا در لغت عرب , مولى به این معنا به کار رفته است ؟ یا نه ؟

دیگر آنکه اگـربـپـذیـریـم مـولـى در لغت بدین معنا به کار رفته است

 آیا در این خطبه نیز این معنى اراده شده است ؟ یا خیر؟ .

مـرحـوم عـلامـه امینى  42  نفر از علماى بزرگ تفسیر و لغت را نام مى برد که بیست و هفت نفر از آنـان گـفته اند:

مولى به معناى اولى است پانزده نفر دیگر گفته اند: اولى یکى از معانى مولى است .

اما درباره اینکه آیا در این حدیث نیز مولى , چنان معنایى را افاده مى کند, توجه به شرایط و ظروفى کـه این حدیث در آن صادر شده , و مطالعه خطبه اى که این حدیث در ضمن آن قرار گرفته است , هیچ شکى باقى نمى گذارد که مولى در این حدیث هم به معناى اولى است .
زیـرا شـخـصـیـتـى چـون پیامبر اسلام (ص ) که عقل کل , انسان کامل و بزرگترین پیامبر و سفیر آسـمانى است , در روزى آن چنان گرم که زمین چون آهن گداخته پاى مسافران را مى گدازد و خـورشـیـد مـغـز انـسان را به جوش مى آورد, در صحرایى سوزان و بدون امکانات که اگر گوشت را بر زمین مى افکندى کباب مى شد , محلى که هیچ کاروانى در آن توقف نمى کند, دهـهـا هزار حاجى خسته را نگه مى دارد,رفتگان را باز مى گرداند و منتظر مى ماند تا بازماندگان برسند و در گرمترین ساعات روز سخنرانى مى کندو در ضمن آن چند بار از مردم سؤال مى کند تا مـطـمئن شود صداى او را به خوبى مى شنوند, و در نهایت على (ع ) را به آنان نشان مى دهد, با نام و نسب معرفى مى کند و مى فرماید: ((هرکس که من مولاى او هستم على هم مولاى اوست )) سپس همه حاضران را موظف مى کند این سخن را به غایبان برسانند, و پس ازآن دستور مى دهد همه با او بـیـعـت کـنـنـد, و بـه او تـبـریک و تهنیت گویند, و عمامه خویش را بر سرش مى گذارد و به او مـى فـرماید: ((تاج عرب عمامه است )) و به اصحاب مى فرماید:

((فرشتگانى که در روز بدربه یاریم آمدند, چنین عمامه هایى بر سر داشتند)).

حـال اگر فرض کنیم این حدیث بدون هر گونه قرینه و تفسیر و توضیحى به دست کسى برسد و بـدون غـرض بـه آن تـوجه کند در مى یابد که برخلاف گفته بعضى افراد بى اطلاع پیامبر(ص ) در صدد آن نیست که بفرماید:

((هرکس من دوست او هستم على هم دوست اوست ))! یا ((هرکس من یـاور او هـسـتـم , عـلى یاوراوست ))!

چرا که دوستى و یاورى , بیعت و تبریک نمى خواهد, عمامه و تاج گذارى نمى طلبد و به طورکلى چنان اهمیتى ندارد

 که در آن موقعیت خطیر و با آن مقدمات اعلام شود
بـدین دلایل است که مرحوم سبط بن جوزى از علماى اهل سنت , پس از بحثى مفصل در این باره ,

به این نتیجه مى رسد که مولى در این حدیث به معناى اولى است .و ابن طلحه در مطالب السؤول مى نویسد:.
حضرت رسول (ص ) هر معنایى را که لفظ مولى نسبت به خودش دارد, براى على (ع ) قرار داده است

 و این مرتبه بلندى است که پیامبر مخصوصا على (ع ) را در آن قرار داده است  .
ایـن نـتـیـجـه همان مفادى است که خطبه رسول اکرم (ص ) با تمام جملاتش بر آن دلالت دارد و هـمـان چیزى است

 که صد و بیست هزار عرب خالص , بدون هیچ شبهه اى از کلام رسول خدا(ص ) فـهـمـیـده انـدو بـه هـمین جهت بود

که حسان برخاست و در مدح حضرت امیر(ع ) شعر سرود و پیامبراکرم (ص ) نیز اورا تشویق کرد پس از آن نیز

هرکس که از این واقعه خبردار شد, چنین فهمید کـه رسول مکرم اسلام (ص )براى خود جانشین تعیین کرده است

در طول قرون متمادى همه اهل لغت و علماى اسلام همین رافهمیدند و صدها شاعر عرب و غیر عرب در این زمینه شعر سرودند, و در اشـعار خود تصریح کردند که پیامبر(ص ) على (ع ) را به جانشینى خود برگزید

 و به همین جهت روز غدیر را گرامى داشتند.
امـیـرمـؤمـنـان عـلـى (ع ) در دوران خـلافت ظاهرى خود در کوفه , بارها به این حدیث استدلال کرده

 اصحاب رسول خدا(ص ) را قسم داد تا به آنچه از این واقعه در خاطر دارند, شهادت دهند و در حالى که

حدود چهل سال از واقعه غدیر گذشته و بسیارى از اصحاب رسول خدا(ص ) از دنیا رفته و بـاقـیـمـانده دراطراف بلاد

پراکنده شده بودند و کوفه از مرکز اقامت صحابه (مدینه ) دور بود

 و حـضـرتـش بـدون پیش بینى و تمهید مقدمات از آنها شهادت مى خواست.

  پیامبر(ص )در روز غدیر فرمود: من کنت مولاه فعلى مولاه